ಮಣಿಮಂಜರಿ
Mani_Manjari
ಮಣಿ ಮಂಜರಿ ಎನ್ನುವುದು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ದ್ವೈತ ವೇದಾಂತ ಪರಂಪರೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಸ್ಕೃತ ಗ್ರಂಥವಾಗಿದೆ.
ದ್ವೈತ ಪರಂಪರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ.
ಈ ಗ್ರಂಥದ 6, 7 ಮತ್ತು 8ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆದಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಮತ್ತು ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳನ್ನ ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
"ಮಣಿಮಂಜರಿ ಗ್ರಂಥದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾದ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು? ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ತರ್ಕದ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಗ್ ಮಾಡಿ ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿಸಿ."
ಭಾರತೀಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ದರ್ಶನಗಳಾದ ಅದ್ವೈತ, ವಿಶಿಷ್ಟಾದ್ವೈತ, ದ್ವೈತ ನಡುವೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಿರೂಪಿಸಲು ಇಂತಹ ತೀವ್ರವಾದ ಖಂಡನೆ-ಮಂಡನೆಗಳ ಶೈಲಿ (ಖಂಡನ ಕಾವ್ಯಗಳು) ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು.
ಯಾವ ಪಂಥದ ಪರ ಅಥವ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಲ್ಲ ಕೆಲವು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದಿನ ಈ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಈಗಲೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಲು ಇವರೆಲ್ಲ ಖಂಡನೆ ಮಂಡನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ ಅದನ್ನ ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನ ಶ್ರೀಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ರಚಿಸಿದ #ಮನೀಷಾ_ಪಂಚಕಂ ನಂತರ ಶ್ರೀಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಶಿಷ್ಯರಾದ ನಾರಾಯಣ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರು ರಚಿಸಿದ ಈ #ಮಣಿಮಂಜರಿ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನ ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ #ಸೌಂದಯ೯_ಲಹರಿ ಬರಲಿದೆ.
ಈ ಲೇಖನ ಮಾಲೆ ಉದ್ದೇಶ ಈ ಪೂಜ್ಯರನ್ನ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರ #ಶೂದ್ರ ಮತ್ತು #ದಲಿತರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ ಅವರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.
ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರವರ್ತಕರಾದ ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರು ಶ್ರೀತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರ ಪುತ್ರರು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇದು ಒಟ್ಟು 8 ಸರ್ಗಗಳನ್ನು (ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು) ಹಾಗೂ ಸುಮಾರು 301 ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾವ್ಯರೂಪದ ಗ್ರಂಥವಾಗಿದೆ.
ಇದರಲ್ಲಿ ವೈದಿಕ ಪರಂಪರೆ, ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥಾಸಾರ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಅವತಾರಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮಾಧ್ವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮಧ್ವವಿಜಯ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಓದುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ 'ಮಣಿಮಂಜರಿ' ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ.
ಮಣಿಮಂಜರಿ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರು ಅದ್ವೈತ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಮಾಧ್ವ ಪರಂಪರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ವೇದಗಳ ನೈಜ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಗೆ ಅವತರಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಮರ್ಶೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಗ್ರಂಥದ 6, 7 ಮತ್ತು 8ನೇ ಸರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆದಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಮತ್ತು ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ.
1. ಮಣಿಮತಿಯ ಅವತಾರವೆಂಬ ಉಲ್ಲೇಖ
ದ್ವೈತ ಪರಂಪರೆಯ ನಂಬಿಕೆಯಂತೆ, ಮಹಾಭಾರತದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಪರಾಜಿತಗೊಂಡ 'ಮಣಿಮಾನ್' ಎಂಬ ಅಸುರನು ಮುಂದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ 'ಮಣಿಮತಿ'ಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದನೆಂದು ಮಣಿಮಂಜರಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಮಣಿಮತಿಯೇ ಮುಂದೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಾಗಿ ಜನಿಸಿ, ವೇದಗಳಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಿ ಜನರನ್ನು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿಸಿದರೆಂದು ಗ್ರಂಥವು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.
2. ಜಗತ್ತು 'ಮಿಥ್ಯ' (ಸುಳ್ಳು) ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮವೊಂದೇ ಸತ್ಯ ಎಂಬ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ 'ಅದ್ವೈತ' ಮತ್ತು 'ಮಾಯಾವಾದ' ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಗ್ರಂಥವು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಶೂನ್ಯವಾದಕ್ಕೂ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಅದ್ವೈತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು "ಪ್ರಚ್ಛನ್ನ ಬೌದ್ಧ" (ಮರೆಮಾಚಿದ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮ) ಎಂದು ಕರೆದು ಖಂಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
3. ಜನನ ಹಾಗೂ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ವಿಮರ್ಶೆ
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಜನನ, ಅವರ ಜೀವನದ ಘಟನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರು ಸನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅವರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ನೈಜ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, ತಮ್ಮದೇ ಆದ 'ಮಿಥ್ಯಾ ವಾದ'ವನ್ನು ಪಸರಿಸಲು ಕಲಿಪುರುಷನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಬಂದವರೆಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ.
4. ದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಹಿನ್ನೆಲೆ
ವೇದ, ಉಪನಿಷತ್ತು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಗಳಿಗೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ನೀಡಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು (ಭಾಷ್ಯ) ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸರ್ವೋತ್ತಮತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದವು ಎಂಬುದು ಮಾಧ್ವರ ಮುಖ್ಯ ಆಕ್ಷೇಪ.
ಈ ರೀತಿ ಸದ್ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ವೈದಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಉಂಟಾದ ಧಕ್ಕೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು, ವಾಯುದೇವರು ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರಾಗಿ ಅವತಾರ ತಾಳಿ ನಿಜವಾದ 'ತತ್ತ್ವವಾದ'ವನ್ನು (ದ್ವೈತ) ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿದರು ಎಂದು ಗ್ರಂಥವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಮಣಿಮಂಜರಿಯು ದ್ವೈತ ಪರಂಪರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ.
ದ್ವೈತ ಮತ್ತು ಅದ್ವೈತ ಭಾರತೀಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ (ಉತ್ತರ ಮೀಮಾಂಸಾ / ವೇದಾಂತ) ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ದರ್ಶನಗಳು ಇವೆರಡೂ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು (ಪ್ರಸ್ಥಾನತ್ರಯ) ಆಧಾರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಜೀವ, ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಅದ್ವೈತ ಮತ್ತು ದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಶಿವನನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಶಿವನಿಗೆ ನೀಡುವ ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ದೇವತಾರಾಧನೆಯ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಶಿವನನ್ನು ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಸಗುಣ ರೂಪವೆಂದು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ,
ಇವರು 'ಪಂಚಾಯತನ ಪೂಜಾ' ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಶಿವ, ವಿಷ್ಣು, ದೇವಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗಣೇಶ—ಈ ಐದೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಶಿವನ ಕುರಿತು 'ಶಿವಾನಂದಲಹರಿ', 'ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ ಸ್ತೋತ್ರ' ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಶಿವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣ (ವಿಷ್ಣು) ಒಬ್ಬನೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಪರಬ್ರಹ್ಮ.
ದ್ವೈತ ತಾರತಮ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವಿದೆ, ಶಿವನು ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, ಶೇಷ-ರುದ್ರ ದೇವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದು 'ಪರಮ ವೈಷ್ಣವ' (ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತ) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದ್ವೈತದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮ, ವಾಯು ಜೀವೋತ್ತಮ, ಶಿವ ವೈಷ್ಣವೋತ್ತಮ).
ಅದ್ವೈತದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ನೇರವಾಗಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪ (ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವ ಒಂದೇ).
ದ್ವೈತದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಪರಬ್ರಹ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯಾಧಿಕಾರಿ ದೇವತೆ.
ಮಣಿಮಂಜರಿ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಎರಡು ಪದಗಳಿಂದ ಬಂದಿದೆ.
ಮಣಿ: ರತ್ನ / ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಕಲ್ಲು
ಮಂಜರಿ: ಮಾಲೆ / ಗೊಂಚಲು / ಹಾರದಂತಹ ರಚನೆ.
ಈ ಹೆಸರಿಡಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳು, ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರು ರಚಿಸಿದ ಈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿನ ಒಂದೊಂದು ಶ್ಲೋಕ ಹಾಗೂ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ 'ರತ್ನಗಳಿಗೆ' (ಮಣಿ) ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸುಂದರ ಕಥಾಸಾರವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಮಾಡಿದ 'ಹಾರ' ಅಥವಾ 'ಮಾಲೆ' (ಮಂಜರಿ) ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಮಣಿಮಂಜರಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು.
ಇದು ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಪೂರ್ಣ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವ 'ಸುಮಧ್ವ ವಿಜಯ' ಗ್ರಂಥದ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ (ಉಪೋದ್ಘಾತ) ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವಕಥೆಯಾಗಿದೆ.
ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಮಣಿಗಳಂತೆ ಪೋಣಿಸಿ ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಹೆಸರು.
ಮಣಿಮಂಜರಿ ಬರೆದ ಪಂಡಿತ ನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯರ ತಂದೆ ಶ್ರೀ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರು ಇವರ ಕುಟುಂಬವನ್ನು 'ಕಾವಿನ ಮನೆತನ' (ಕಾವು ಕುಟುಂಬ) ಎಂದೇ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ #ಉಡುಪಿ ಬಳಿಯ #ಕಾಪು ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆ.
ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರ ಕಾಲಮಾನ ಕ್ರಿ.ಶ. 1290 ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 1370 (13ರಿಂದ 14ನೆಯ ಶತಮಾನ).
ಶ್ರೀ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಮುಖ ಶಿಷ್ಯರಾದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರು ಹಾಗೂ ಅವರ ಪುತ್ರರಾದ ನಾರಾಯಣ ಪಂಡಿತಾಚಾರ್ಯರು (ಸುಮಧ್ವ ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಮಣಿಮಂಜರಿ ಗ್ರಂಥಗಳ ಕರ್ತೃ) ಇದೇ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
#dvitya #advitya #shankaracharya #madvacharya #manimanjari #narayanapandithacharya #kapu #udupi
Comments
Post a Comment