4197.ಹಿಂಗು_ಸಸ್ಯ_ಮೂಲ Asafoetida

ಹಿಂಗು_ಸಸ್ಯ_ಮೂಲ 

Asafoetida 

  ಹಿಂಗು ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥ ಇದು ಫೆರುಲಾ /Ferula ಎಂಬ ಸಸ್ಯದ ಬೇರುಗಳಿಂದ ತೆಗೆಯಲಾಗುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ರಾಳ.

​ಮುಖ್ಯ ಉಪಯೋಗಗಳು

​ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರು, ಸಾಂಬಾರು, ತಂಬುಳಿ, ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗರಣೆಗಳಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ರುಚಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

 ಈರುಳ್ಳಿ-ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಬಳಸದ ಅಡುಗೆಗಳಿಗೆ ಇದು ಉತ್ತಮ ಪರ್ಯಾಯ.

​ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯುಬ್ಬರ, ಗ್ಯಾಸ್ಟ್ರಿಕ್ ಮತ್ತು ಅಜೀರ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಹಕಾರಿ.

​ಆಯುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ,ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ಕೆಮ್ಮು ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆಗಳಿಗೆ ಮನೆಮದ್ದಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

 ​ಹಿಂಗು ಮೂಲತಃ ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಂತಹ ಶೀತ ಮತ್ತು ಒಣ ಮರುಭೂಮಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಬೆಳೆ.

   ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ, ಲಡಾಖ್ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಖಂಡದ ಎತ್ತರದ ಶೀತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಲಾಗಿದೆ.

​ ಅತ್ಯಂತ ಶೀತ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ತೇವಾಂಶವಿರುವ ಶುಷ್ಕ ವಾತಾವರಣ ಅಗತ್ಯ ತಾಪಮಾನ ಮೈನಸ್ ಡಿಗ್ರಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಗರಿಷ್ಠ 25°C - 30°C ಒಳಗೆ ಇರಬೇಕು.

 ನೀರು ನಿಲ್ಲದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಸಿದು ಹೋಗುವ ಮರಳು ಮಿಶ್ರಿತ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲು ಮಿಶ್ರಿತ ಒಣ ಮಣ್ಣು ಸೂಕ್ತ,ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ತೇವಾಂಶ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ ಬೇರುಗಳು ಕೊಳೆಯುತ್ತವೆ.

​  ಬೀಜಗಳ ಮೂಲಕ ಸಸಿ ಮಾಡಿ ನಾಟಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಈ ಗಿಡಗಳು ಬೆಳೆಯಲು ಕಡಿಮೆ ನೀರು ಸಾಕು,  ಗಿಡವು ಪಕ್ವವಾಗಿ ಹಿಂಗಿನ ರಾಳ ನೀಡಲು ಕನಿಷ್ಠ 4 ರಿಂದ 5 ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕು.

 ​ಗಿಡದ ದಪ್ಪವಾದ ಕ್ಯಾರೆಟ್‌ನಂತಹ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಗಾಯ (ಕಟ್) ಮಾಡಿ ಅದರಿಂದ ಒಸರುವ ಹಾಲಿನಂತಹ ದ್ರವವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ,ಈ ದ್ರವವು ಒಣಗಿದ ನಂತರವೇ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಅಸಲಿ ಹಿಂಗು ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ.

  ​ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ಸಾಧಾರಣ ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ತೇವಾಂಶವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಿನ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯಲು ವಾತಾವರಣ ಪೂರಕವಾಗಿಲ್ಲ.

​  ಹಿಂಗು ಕನಿಷ್ಠ 2500 ರಿಂದ 3000 ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುರಾತನವಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

 ​ಕ್ರಿ.ಪೂ. 6ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಬ್ಯಾಬಿಲೋನಿಯನ್ ವೈದ್ಯಕೀಯ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಿನ ಬಳಕೆಯ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ.

​  ಕ್ರಿ.ಪೂ. 334ರಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಪರ್ಷಿಯಾ (ಇರಾನ್) ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಕುಶ್ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸೈನಿಕರು ಇದನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಳಿದುಹೋದ "ಸಿಲ್ಫಿಯಂ" ಎಂಬ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಹಾಗೂ ಔಷಧಿಗೆ ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

  ​ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಯುರ್ವೇದದ ಚರಕ ಸಂಹಿತೆ ಮತ್ತು ಸುಶ್ರುತ ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಿಂಗನ್ನು "ಹಿಂಗು" ಎಂದೇ ಕರೆದು, ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮತ್ತು ವಾತ ದೋಷ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಔಷಧಿ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ,ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲೂ ಇದರ ಬಳಕೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ.

​ ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮನ್ನರು ತಮ್ಮ 'ಅಪಿಸಿಯಸ್' (Apicius) ಎಂಬ ಅಡುಗೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂಗನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಮಸಾಲೆಯಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

​ ಇತಿಹಾಸಪೂರ್ವ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಪರ್ಷಿಯಾ (ಇರಾನ್) ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್‌ಗೆ ಪಸರಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥವಿದು.

 ಮಾಂಸಹಾರದಲ್ಲೂ ಹಿಂಗನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ,​ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿಂಗನ್ನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಅಡುಗೆಗಳಿಗೆ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೇಳೆ, ಸಾಂಬಾರುಗಳಿಗೆ) ಹೆಚ್ಚು ಬಳಸಿದರೂ ಹಲವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಖಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

​ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರ ಅಡುಗೆ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಈರುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿಯನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರೋಗನ್ ಜೋಶ್, ಯಖ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಟನ್ ಖಾದ್ಯಗಳಿಗೆ ಘಮ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಹಿಂಗೇ ಮುಖ್ಯ ಪದಾರ್ಥ.

​ ಮಟನ್, ಗೋಮಾಂಸದಂತಹ ಜೀರ್ಣಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವ ಭಾರವಾದ ಮಾಂಸದ ಅಡುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಸ್ಟ್ರಿಕ್ ಅಥವಾ ಹೊಟ್ಟೆಯುಬ್ಬರ ತಡೆಯಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂಗನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ತುಪ್ಪದ ಒಗ್ಗರಣೆಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.

​ಕಟುವಾದ ವಾಸನೆ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಮೀನು, ಕಟುವಾಸನೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಮ್ಯಾರಿನೇಟ್ (ಮಸಾಲೆ ಬೆರೆಸಿ ನೆನೆಸುವಾಗ) ಮಾಡುವಾಗ ಹಿಂಗಿನ ಪುಡಿ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಹಸಿ ಮಾಂಸದ ನೀರು ವಾಸನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಸ್ವಾದ ಬರುತ್ತದೆ.

​ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದ ರೋಮನ್ನರು ತಮ್ಮ ಮಾಂಸದ ರೋಸ್ಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಸ್‌ಗಳಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ರುಚಿ ಬರಲು ಹಿಂಗನ್ನು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.

 ​ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಬಹುತೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ-ಶುಂಠಿ ಪೇಸ್ಟ್ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಹಿಂಗಿನ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆ ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಅಡುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಇಂದಿಗೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.

 ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಿಂಗಿಗೂ ಮತ್ತು 100% ಅಸಲಿ, ಶುದ್ಧ ಹಿಂಗಿಗೂ  ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. 

 

 ಹಿಂಗಿನ ಅಂದಾಜು ಬೆಲೆ ಪ್ರತಿ ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ ಶುದ್ಧ ಕಚ್ಚಾ ಹಿಂಗು ರೂ 30,000 ದಿಂದ ರೂ 80,000 ದ ವರೆಗೆ ಇದೆ.

   ಗಿಡದ ಬೇರಿನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಅಪ್ಪಟ ಇಂಗು ರಾಳದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಲಬೆರಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

   ಶುದ್ಧ ಹರಳು ಇಂಗು/ಪೆಲ್ಲೆಟ್ ರೂ 8,000 ದಿಂದ ರೂ 25,000

 ಆಯುರ್ವೇದ ಅಥವಾ ಔಷಧೀಯ ಬಳಕೆಗೆ ಒದಗಿಸುವ ಶುದ್ಧ ಹರಳು ರೂಪ.

ಸಂಯುಕ್ತ ಪುಡಿ ರೂ 1,500 ದಿಂದ ರೂ 4,000 ರವರೆಗೆ ಇದೆ.

  ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಡಬ್ಬಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪುಡಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ. 60 ರಿಂದ 70 ಭಾಗ  ಗೋಧಿ/ಮೈದಾ ಹಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಅಂಟು ಪುಡಿ ಇರುತ್ತದೆ.

 ಶುದ್ಧ ಹಿಂಗನ್ನು ಚಿಲ್ಲರೆಯಾಗಿ ಕೆ.ಜಿ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸುವುದು ಅಪರೂಪ ಇದನ್ನು 10 ಗ್ರಾಂಗೆ ಸುಮಾರು ರೂ 350  ರಿಂದ ರೂ 500 ರಂತೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.  

​ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಹಿಂಗಿನ ಬಹುಪಾಲು ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಆಮದಾಗುತ್ತದೆ. 

   ಅಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಗಿಡದಿಂದ ಹಿಂಗಿನ ರಾಳ ಬರಲು 4 ರಿಂದ 5 ವರ್ಷಗಳು ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

​ ಶುದ್ಧ ಹಿಂಗು ಅತಿಯಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪರಿಮಳ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಒಂದು ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನಷ್ಟನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸಿ ಬಳಸಿದರೆ ಇಡೀ ಅಡುಗೆಗೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.

 ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ಹಿಂಗಿನ ವಾರ್ಷಿಕ ಬೇಡಿಕೆ ಸುಮಾರು 1,200 ರಿಂದ 1,500 ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್‌ಗಳು.

​ ಭಾರತವು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಕಚ್ಚಾ ಹಿಂಗಿನ ಆಮದಿಗಾಗಿ ಅಂದಾಜು ರೂ 900 ರಿಂದ 1,000 ಕೋಟಿಗೂ ಅಧಿಕ ಹಣವನ್ನು ವ್ಯಯಿಸುತ್ತದೆ.

​ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುವ ಒಟ್ಟು ಹಿಂಗಿನ ಸುಮಾರು 40% ರಿಂದ 50% ರಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣ ಭಾರತವೊಂದರಲ್ಲೇ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

​ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕಚ್ಚಾ ಹಿಂಗಿನ ಬಹುಪಾಲು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ, ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಉಜ್ಬೇಕಿಸ್ತಾನ ದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದಾಗುತ್ತದೆ.  

​ ಆಮದಾದ ಕಚ್ಚಾ ರಾಳಕ್ಕೆ ಹಿಟ್ಟು (ಮೈದಾ/ಗೋಧಿ) ಮತ್ತು ಅಂಟು ಬೆರೆಸಿ ಸಂಯುಕ್ತ ಹಿಂಗಿನ ಪುಡಿಯನ್ನಾಗಿ (Compounded Hing) ತಯಾರಿಸಿದಾಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇದರ ಒಟ್ಟು ವಾರ್ಷಿಕ ವಹಿವಾಟು ಹಾಗೂ ಲಭ್ಯತೆ ಸುಮಾರು 2,000 ಟನ್‌ಗಳಿಗೂ ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.  

  ​ಈ ಭಾರಿ ಆಮದು ವೆಚ್ಚ ಹಾಗೂ ಪರಾವಲಂಬನೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ CSIR-IHBT ಸಂಸ್ಥೆಯು ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಲಡಾಖ್‌ನ ಶೀತ ಮರುಭೂಮಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶೀಯ ಕೃಷಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ.

 ​ಕೃಷಿ ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಒಂದು ಎಕರೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತರವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಸುಮಾರು 2,000 ದಿಂದ 2,500 ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

​ ಒಂದು ಪಕ್ವವಾದ ಗಿಡದ ( 4 ರಿಂದ 5 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ) ಬೇರುಗಳಿಂದ ಸರಿಸುಮಾರು 100 ರಿಂದ 250 ಗ್ರಾಂ ನಷ್ಟು ಕಚ್ಚಾ ಹಿಂಗಿನ ರಾಳ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

​  ಗಿಡಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಹವಾಗುಣ ಹಾಗೂ ರಾಳ ತೆಗೆಯುವ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಒಂದು ಎಕರೆಗೆ ಸರಾಸರಿ 250 ರಿಂದ 500 ಕೆ.ಜಿ. ಇಳುವರಿ ಬರುತ್ತದೆ.

 ​ಕಚ್ಚಾ ಹಿಂಗಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ ಕನಿಷ್ಠ ರೂ 25,000 ದಿಂದ ರೂ 30,000  ಪ್ರತಿ ಕೆ.ಜಿ. ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ 4 ರಿಂದ 5 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ಎಕರೆಯಿಂದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಆದಾಯದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ.

 ಇಳುವರಿ ಬರುವುದು ಕೇವಲ 4 ರಿಂದ 5 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೇ ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಹಿಮಾಲಯದ ಅತೀ ಶೀತ-ಶುಷ್ಕ ಹವಾಗುಣ ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

     ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಸಿಲ್ಕ್ ರೂಟ್ (ರೇಷ್ಮೆ ಮಾರ್ಗ) ಮತ್ತು ಇತರ ವಾಯವ್ಯ ಭೂಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ವರ್ತಕರು ಇದನ್ನು ಭಾರತದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಂದರು.

​ ಮಹಾನ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್  ಪರ್ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಕ್ಟ್ರಿಯಾ (ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ-ಉಜ್ಬೇಕಿಸ್ತಾನ ಪ್ರದೇಶ) ಜಯಿಸಿ ಭಾರತದ ಗಡಿಯತ್ತ ಬಂದಾಗ ಆತನ ಸೈನ್ಯ ಹಿಂಗನ್ನು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗೆ ಬಳಸುತ್ತಿತ್ತು. 

 ಇದು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕೋ-ಪರ್ಷಿಯನ್ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಪರ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಿನ ಚಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.

 ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕೆಲವೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ವೈದ್ಯರು ಇದರ ಔಷಧೀಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು 'ಹಿಂಗು' ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿ ಚರಕ ಸಂಹಿತೆ ಮತ್ತು ಸುಶ್ರುತ ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು.

 ನಂತರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊಘಲರು ಪರ್ಷಿಯನ್ ಅಡುಗೆ ಪದ್ಧತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಭಾರತೀಯ ರಾಜಮನೆತನದ ಪಾಕಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಿನ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದರು.

​ ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಪರ್ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅಡುಗೆಯೊಳಗೆ ಹಿಂಗು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತಿತು.

  ಭಾರತವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ವಿಶ್ವದ ಇತರ ಹಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗನ್ನು ಅಡುಗೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದ್ಧತಿ ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

 ​ ಹಿಂಗಿನ ಮೂಲ ತವರುಗಳಾದ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾಂಸದ ಸಾರುಗಳು, ಕೋಫ್ತಾ, ಸ್ಟ್ಯೂ  ಹಾಗೂ ಸೂಪ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸುವಾಸನೆಗಾಗಿ ಒಗ್ಗರಣೆಯಂತೆ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

​  ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮನ್ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಳಕೆಯಿದೆ. 

 ಇಂದಿಗೂ ಕೆಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಇಟಾಲಿಯನ್ ಸಾಸ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಿಟಿಷ್ 'ವರ್ಸೆಸ್ಟರ್‌ಶೈರ್ ಸಾಸ್' ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಗನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಫ್ಲೇವರ್ ಆಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

  ಲೆಬನಾನ್, ಇರಾಕ್ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸಿದ ತರಕಾರಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಕುರಿ ಮಾಂಸದ ಖಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.

​ ಚೀನಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು 'ಅವೈ'  ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

  ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹುಳುಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು, ಅಜೀರ್ಣ ಮತ್ತು ರಕ್ತಪರಿಚಲನೆ ಸುಧಾರಿಸಲು ಇದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

 ​ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಎದೆ ನೋವು, ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಕಫ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಿನ ಶಮನಕ್ಕೆ ಹಿಂಗಿನ ಲೇಪನವನ್ನು ಬಳಸುವ ಪದ್ಧತಿಯಿದೆ.

   19  ಮತ್ತು 20 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಟದ ಸೋಂಕುಗಳು, ನಾಯಿಕೆಮ್ಮು ಮತ್ತು ನರಗಳ ದೌರ್ಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಶಮನಕಾರಿಯಾಗಿ ಹಿಂಗಿನ ಟಿಂಕ್ಚರ್  ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

​ ಇದರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಾಸನೆಗೆ ಕೀಟಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಸಾವಯವ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕೀಟನಾಶಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

​ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿನ ಮೀನುಗಾರರು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಗಾಳದ ಬಲೆಗೆ ಹಿಂಗಿನ ಸಾರವನ್ನು ಸವರುತ್ತಾರೆ.

 ​ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಕಟುವಾಸನೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇದನ್ನು "ದೆವ್ವದ ಸಗಣಿ" ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಕರೆದರೂ ಅದರ ಜೀರ್ಣಕಾರಿ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

 ಯಾವುದೇ ದೇಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ  ಧರ್ಮದಲ್ಲಾಗಲಿ ಹಿಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ನಿಷೇಧವಿಲ್ಲ. 

 ಆದರೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಿಗೆ ವಿರೋಧ ಅಥವಾ ವರ್ಜ್ಯವಿರುವ ವಿವರಗಳು ಇದೆ.

#ಬೌದ್ಧ_ಧರ್ಮದ ಕೆಲವು ಕವಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ, ಬೌದ್ಧ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಶೂರಂಗಮ ಸೂತ್ರ) ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಐದು ಕಟು ಸಸ್ಯಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ಈರುಳ್ಳಿ, ಲೀಕ್ಸ್ ಜೊತೆಗೆ ಹಿಂಗನ್ನೂ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ.  

   ಇವುಗಳನ್ನು ತಿಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಕದಡುತ್ತದೆ, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಭಂಗ ತರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕೋಪದಂತಹ ತಾಮಸಿಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಬೌದ್ಧ ಭಿಕ್ಕುಗಳ ನಂಬಿಕೆ.  

  ​ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಿಂದೂಗಳು ಈರುಳ್ಳಿ-ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹಿಂಗನ್ನು ಬಳಸಿದರೂ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಕೆಲ ಆಚಾರ್ಯ ಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರಕಾರ  ವೇದಾಂತ ದೇಶಿಕರ 'ಆಹಾರ ನಿಯಮಂ' ಮರದ/ಗಿಡದ ಅಂಟು ಅಥವಾ ರಾಳದಿಂದ ಬರುವ ಹಿಂಗನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ನಿತ್ಯ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ವರ್ಜ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

  ​ಶ್ರಾದ್ಧ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಅಥವಾ ಕೆಲ ಪಿತೃ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಿನ ಬಳಕೆಗೆ ನಿರ್ಬಂಧವಿದೆ.

  ​#ಜೈನ_ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ

​ಜೈನರು ಈರುಳ್ಳಿ-ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಬದಲಿಗೆ ಹಿಂಗನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಹಿಂಗನ್ನು ಸಸ್ಯದ ಬೇರುಗಳಿಂದ ತೆಗೆಯುವುದರಿಂದ ಕೆಲ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಜೈನ ಸಾಧುಗಳು-ಮುನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಬೇರಿನ ಉತ್ಪನ್ನ (ಕಂದಮೂಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನ) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ.

​  #ಇಸ್ಲಾಂ_ಮತ್ತು_ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಿನ ಬಳಕೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲ.

​ಯಾವುದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಿಂಗು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಲ್ಲ ಆದರೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕ ಇದು ತೀವ್ರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದೆ.

 ಹಿಂಗಿನಲ್ಲಿರುವ ಗಂಧಕದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಾಸನೆಯಿಂದಾಗಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಇದನ್ನು "ದೆವ್ವದ ಸಗಣಿ" (Devil's Dung / Teufelsdreck) ಎಂದು ಕರೆದು ದೂರವಿಟ್ಟರು.  

  ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮನ್ನರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಆಧುನಿಕ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಇದರ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಅಡುಗೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಗಿಡಲಾಗಿದೆ.

  ಕೇವಲ ಔಷಧೀಯ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಕರಿತ ಸಾಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಉದಾ: ವರ್ಸೆಸ್ಟರ್‌ಶೈರ್ ಸಾಸ್ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

 ಹಿಂಗಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ 'ಹಿಂಗು' ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದ 'ಹಿಂಗು' ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ​ಕಾರಣ ಸಂಸ್ಕೃತ ಧಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಯುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಇದರ ಕಟುವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಘಾಟು ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ವಾತ-ಕಫಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು 'ಹಿಂಗು' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.

​ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ 'ಅಸಫೆಟಿಡಾ' (Asafoetida):

ಇದು ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಮತ್ತು ಪರ್ಷಿಯನ್ ಭಾಷೆಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೆಸರು.

 ​ಅಸಾ (Aza / Asa): ಪರ್ಷಿಯನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಅಂಟು' ಅಥವಾ 'ರಾಳ' (mastic / resin) ಎಂದರ್ಥ, ​ಫೆಟಿಡಾ (Foetida) ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಕಟುವಾಸನೆ' ಅಥವಾ  "ದುರ್ವಾಸನೆಯುಳ್ಳ ರಾಳ" (Stinking resin) ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ.

   ಹಸಿ ರಾಳದಲ್ಲಿರುವ ಗಂಧಕದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಗಂಧದಿಂದಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಇದಕ್ಕೆ ಈ ಹೆಸರು ನೀಡಿದರು.

​ ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ 'ದೆವ್ವದ ಸಗಣಿ' (Devil's Dung):

​ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಟಾಯ್ಫೆಲ್ಸ್‌ಡ್ರೆಕ್' (Teufelsdreck), ಫ್ರೆಂಚ್‌ನಲ್ಲಿ 'ಮರ್ಡೆ ಡು ಡಯಾಬಲ್' (Merde du Diable) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

​ ಇದರ ಹಸಿ ರೂಪವು ಕೊಳೆತ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿಯಂತಹ ಮತ್ತು ಗಂಧಕದ ಅತ್ಯಂತ ಅಸಹನೀಯ ಕಟುವಾಸನೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.

 ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅವನತಿಯ ನಂತರ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಇದರ ವಾಸನೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದೆ, "ಇದು ದೇವರಿಗಲ್ಲ, ದೆವ್ವಕ್ಕೇ ಪ್ರಿಯ" ಎಂಬಂತೆ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ 'ದೆವ್ವದ ಸಗಣಿ' ಎಂದು ಕರೆದರು.

 ​ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರು ಇದನ್ನು ದೆವ್ವಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಪರ್ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ 'ದೇವರ ಆಹಾರ' ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

​ ಹಸಿ ಹಿಂಗು ದುರ್ವಾಸನೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಅಥವಾ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಹುರಿದ ತಕ್ಷಣ ಅದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಸ್ವಾದ ಮತ್ತು ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಈ ಗೌರವದ ಹೆಸರು ಬಂತು.

#hingu #asofoetida #afganistan #iran #devildung 

#ferula #ayurveda #pickles