ಧಪ್
ಕೇರಳ_ಕರಾವಳಿಯ_ಮುಸ್ಲಿಂ_ಸಮುದಾಯಿಕ_ಕಲೆ_ಮತ್ತು_ನೃತ್ಯ
ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ #ಸೂಪಿ_ಸಂತರ ಪರಿವಾರ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿನ ದಪ್ ನೋಡಿದ್ದೆ ಈಗ ಅಂತವರು ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, #ಜಾವಗಲ್ ದರ್ಗಾದಲ್ಲಿ ಈಗ ನೋಡಬಹುದು.
ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಈ ದಪ್ ತಂಡಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ ಆದರೆ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಕಾಣ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ? ಗೊತ್ತಿರುವವರು ದಯಮಾಡಿ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಲು ವಿನಂತಿ.
#ದಪ್_ಎಂದರೇನು? ಇಲ್ಲಿದೆ ಮಾಹಿತಿ ಓದಿ....
ದಫ್ ಮುಟ್ಟು ಅಥವಾ ದಫ್ ಕಲಿ ಎಂಬುದು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಲೆ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ (ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ, ಉಡುಪಿ, ಭಟ್ಕಳ) ಹಾಗೂ ಕೇರಳದ ಮಲಬಾರ್ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯ.
ಇದು ಮರದ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಮೇಕೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಯ ಚರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಲಾದ ಒಂದು ಮುಖದ ಚರ್ಮವಾದ್ಯ, ಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಗೈಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನುಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 8 ರಿಂದ 10 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಾವಿದರು ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತು, ದಫ್ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅವರ ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳು (ಮದ್ಹ್), ಸೂಫಿ ಗೀತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಅರಬ್ಬಿ-ಮಲಯಾಳಂ ಅಥವಾ ಬ್ಯಾರಿ ಭಾಷೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾಯಕ (ಉಸ್ತಾದ್) ಹಾಡಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ, ಉಳಿದವರು ಅದನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಬಿಳಿ ಜುಬ್ಬಾ, ಲುಂಗಿ/ಮುಂಡು ಹಾಗೂ ತಲೆಗೆ ರುಮಾಲು ಅಥವಾ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಟೋಪಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.
ಈದ್ (ರಂಜಾನ್, ಬಕ್ರೀದ್) ಮತ್ತು ಮೀಲಾದ್-ಉನ್-ನಬಿ ಹಬ್ಬಗಳು ಸೂಫಿ ಸಂತರ ಉರೂಸ್ ಹಾಗೂ ದರ್ಗಾ ಉತ್ಸವಗಳು
ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಶುಭ ಸಮಾರಂಭಗಳು ಇದು ಕೇವಲ ಕಲೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ದೈವಿಕ ಭಕ್ತಿ, ಕೌಶಲ್ಯ, ದೈಹಿಕ ಸಮತೋಲನ ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಬ್ಯಾರಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಮುಂತಾದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತವೆ.
ಕರಾವಳಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಯಾತುಲ್ ಇಸ್ಲಾಂ ದಫ್ ಪನೇಲ್ ಹಾಗೂ ಲಜಿನತುಲ್ ಅನ್ಸಾರಿಯಾ ದಫ್ನಂತಹ ವಿಶೇಷ ತಂಡಗಳು ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿವೆ.
ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದಫ್ ಬಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ #ಅನುಮತಿ (ಜಾಯಿಸ್) ಇದೆ,ಹೆಚ್ಚಿನ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಮತ್ತು ಷರತ್ತುಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಮದುವೆಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ದಫ್ ಬಾರಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ (ಸ.ಅ) ಅವರು ಅನುಮತಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹದೀಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ.
ಈದ್ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ದಫ್ ಬಾರಿಸುತ್ತಾ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಅದನ್ನು ತಡೆಯದೆ ಅನುಮತಿಸಿದ್ದರು.
ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಮದೀನಾಗೆ ಆಗಮಿಸಿದಾಗ (ಹಿಜ್ರತ್ ಸಂದರ್ಭ) ಜನರು ದಫ್ ಬಾರಿಸುತ್ತಾ "ತಲಅಲ್ ಬದ್ರು ಅಲೈನಾ" ಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ್ದರು.
ಯಾವುದೇ ಘಂಟೆ, ಜಲ್ಲರಿ ಅಥವಾ ತಂತಿಗಳಿಲ್ಲದ ಸರಳ ಚರ್ಮದ ದಫ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಅನುಮತಿ ಇದೆ.
ಹಾಡುವ ಸಾಲುಗಳು ದೈವಸ್ತುತಿ, ಪ್ರವಾದಿ ಪ್ರೇಮ, ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬೇಕು,ಅಶ್ಲೀಲ ಅಥವಾ ಧರ್ಮಬಾಹಿರ ಪದಗಳು ಇರಬಾರದು.
ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅನೈತಿಕತೆ, ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಸಭ್ಯ ಬೆರೆಯುವಿಕೆ ಇರಬಾರದು.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನಿಯಮಗಳಿದ್ದರೂ, ದಫ್ ವಾದ್ಯಕ್ಕೆ ಹದೀಸ್ ಆಧಾರಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭಗಳು, ಈದ್ ಮತ್ತು ಸನ್ಮಾನಗಳ ವೇಳೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಿನಾಯಿತಿ ಮತ್ತು ಅನುಮತಿ ಇದೆ.
ಎಲ್ಲಾ ಮುಸ್ಲಿಂ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇವಲ "ದಫ್"ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ,ಭಾಷೆ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯದ ರಚನೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ.
ಅರಬ್ಬಿ, ಪರ್ಷಿಯನ್ ಹಾಗೂ ಉರ್ದು ಪ್ರಭಾವವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದಫ್ ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದರೂ ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈಜಿಪ್ಟ್, ಲೆಬನಾನ್, ಸಿರಿಯಾ ಮುಂತಾದ ಅರಬ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಗಾತ್ರದ ಹಾಗೂ ಜಿಂಗಲ್ಸ್ (ಕಿರುಗೆಜ್ಜೆ/ತಾಳದ ತಟ್ಟೆಗಳು) ಇರುವ ದಫ್ಗೆ '#ರಿಕ್' ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾ (ಮೊರಾಕೊ, ಅಲ್ಜೀರಿಯಾ, ಟುನೀಶಿಯಾ) ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಫ್ರೇಮ್ ಡ್ರಮ್ಗೆ '#ತಾರ್' ಅಥವಾ 'ಬೆಂದಿರ್' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಭಾರತ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಗಾತ್ರದ ದಫ್ಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 'ದಫ್ಲಿ' ಅಥವಾ '#ಖಂಜರಿ' ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಲೇಷ್ಯಾ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಬ್ರೂನೈ ಮುಂತಾದ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು '#ರೆಬಾನಾ' ಅಥವಾ 'ಕೊಂಪಾಂಗ್' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇರಾನ್, ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ, ಉಜ್ಬೇಕಿಸ್ತಾನ್ ಮತ್ತು ತಜಕಿಸ್ತಾನಗಳಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಈ ಚರ್ಮವಾದ್ಯಕ್ಕೆ '#ದಾಯರೆಹ್' ಅಥವಾ 'ದೋಯಿರಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ.
ಟರ್ಕಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸೂಫಿ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಂತಿ ಹೊಂದಿರುವ ದಫ್ಗೆ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
'ದಫ್' ಎಂಬ ಪದವು ಪ್ರಾಚೀನ ಮಧ್ಯ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಭಾಷೆಯ 'ದಪ್' (Dap) ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ.
ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬೀಕರಣಗೊಂಡು (ಅರಬ್ಬಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಪ' ಅಕ್ಷರ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ) 'ದಪ್' ಇದ್ದದ್ದು 'ದಫ್' (Daff) ಎಂದು ಬದಲಾಯಿತು.
ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3000 ಕಾಲದ ಅಕ್ಕಾಡಿಯನ್ ಭಾಷೆಯ ದುಪ್ಪುಂ ಅಥವಾ ಸುಮೇರಿಯನ್ ಭಾಷೆಯ ದುಬ್ (Dub - ಬಡಿಯುವುದು / ಚಪ್ಪಟೆ ಮೇಲ್ಮೈ) ಎಂಬ ಪದಗಳೊಂದಿಗೂ ಇದರ ಭಾಷಾ ಮೂಲ ತಳಕುಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಇದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ '#ತೋಫ್' (Tof) ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಯಿತು.
#ಇದು_ಎಷ್ಟು_ಪುರಾತನ?
ಪ್ರಾಚೀನ ಮೆಸೊಪಟ್ಯಾಮಿಯಾ ಮತ್ತು ಈಜಿಪ್ಟ್ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 2000–3000): ಸುಮೇರಿಯನ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಬ್ಯಾಬಿಲೋನಿಯನ್ ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳು ಹಾಗೂ ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಪಿರಮಿಡ್ಗಳ ಗೋಡೆಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಡ್ರಮ್ಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳು ದೊರೆತಿವೆ.
ಪ್ರಾಚೀನ ಇರಾನ್ (ಎಲಾಮೈಟ್ ಮತ್ತು ಸಸಾನಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ): ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 7ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗಿನ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಇರಾನ್ನ ತಾಕ್-ಎ ಬೋಸ್ತಾನ್ ಕಲ್ಲಿನ ಕೆತ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ) ರಾಜಮನೆತನದ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ದಫ್ ನುಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.
ಅರೇಬಿಯನ್ ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಪೂರ್ವ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಮದುವೆ, ಹಬ್ಬಗಳು ಹಾಗೂ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಲು ಇದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ನಂತರ ಸೂಫಿ ಸಂತರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ (ಸಮಾ / ಧಿಕ್ರ್) ದಫ್ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಿತು.
ಮೌಲಾನಾ ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ರೂಮಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮೇವ್ಲೆವಿ ಹಾಗೂ ಖಾದಿರಿಯಾ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ 'ಸಮಾ' ಎಂಬ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ದಫ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ನುಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದರ ನಿಯಮಿತ ಬಡಿತದೊಂದಿಗೆ ಸೂಫಿಗಳು ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಧ್ಯಾನಸ್ಥರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ದೇವರ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುವಾಗ ಲಯಬದ್ಧ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ದಫ್ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ,ಇದರ ಗಂಭೀರ ನಾದವು ಎಲ್ಲರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಒಂದೇ ಲಯದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
#ಸೂಫಿ_ಆಶ್ರಮಗಳು (ಖಾನ್ಖಾ) ಮತ್ತು ದರ್ಗಾಗಳಲ್ಲಿ ಕವ್ವಾಲಿ, ನಾತ್ ಹಾಗೂ ಸೂಫಿ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುವಾಗ ಮುಖ್ಯ ತಾಳವಾದ್ಯವಾಗಿ ದಫ್ ಜೊತೆಯಿರುತ್ತದೆ.
ದಫ್ನ ಗಂಭೀರ ನಾದವು ಮನುಷ್ಯನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.
"ಅಲ್ಲಾಹ್... ಹೂ..." ಎಂಬ ಉಸಿರಾಟದ ಲಯಕ್ಕೆ ದಫ್ನ ಬಡಿತ ತಾಳೆಯಾಗಿ, ಹೃದಯವು ದೈವನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ.
ದಫ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಕಾರವು ಯಾವುದೇ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅನಂತತೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ದೇವರ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.
ದಫ್ನ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಲೋಹದ ಉಂಗುರಗಳ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಚರ್ಮದ ಮೇಲಿನ ಬಡಿತವು ಮನಸ್ಸಿನ ಲೌಕಿಕ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಾರವಶ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಸೂಫಿ ಸಂತರ ಪ್ರಕಾರ, ದಫ್ನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊಡೆದಾಗ ಬರುವ ನಾದವು ಮನುಷ್ಯನ '#ಅಹಂ' ನಾಶವಾಗಿ ಆತ್ಮವು ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.
#Sofi #DAF #hadis #byari #muslimcommunity
#kerala #udupi #batkal #mangalore
Comments
Post a Comment