4265.ನನ್ನ_ಹಿಂದಿನ_ಲೇಖನಕ್ಕೆಕೆ_ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ್_ನಿವೃತ್ತ_ಅರಣ್ಯಾದಿಕಾರಿಪ್ರಶ್ನೆ_ಕೇಳಿದ್ದರು ...

ನನ್ನ_ಹಿಂದಿನ_ಲೇಖನಕ್ಕೆ

ಕೆ_ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ್_ನಿವೃತ್ತ_ಅರಣ್ಯಾದಿಕಾರಿ

ಪ್ರಶ್ನೆ_ಕೇಳಿದ್ದರು ...

  "ನನಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರ ವಿವಾಹಿತರು, ಅವರು ವಾದದಲ್ಲಿ ಸೋತ ಕಾರಣ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಸನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಪೀಠದ ಅಧಿಪತಿ ಆದರು ಆದರೆ ಶಂಕರರು ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆ ಕೇವಲ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳೇ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಇದರ ಹಿಂದಿನ ತರ್ಕ ಏನಿರಬಹುದು?". 

   "ಅದೇ ಗುರು ರಾಘವೇಂದ್ರ, ದತ್ತ ಪಂಥದ ಅವಧೂತ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆ ಗಿಂತ ಕುಲ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ."

ಇದು ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆ.

  ನನ್ನ ಉತ್ತರ  "ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತರ್ಕವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ"...

  ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ರೂಪಿಸಿದ ಪೀಠ ಪರಂಪರೆಯ ನಿಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಇತರ ಪಂಥಗಳ (ದತ್ತ, ಮಾಧ್ವ/ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿ ಮಠ) ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ ಶಂಕರ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ "ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಂನ್ಯಾಸ"ದ ತರ್ಕ

​ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರರು ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿದ್ದವರು ಸಂನ್ಯಾಸ ಪಡೆದು (ಸುರೇಶ್ವರಾಚಾರ್ಯರಾಗಿ) ಶೃಂಗೇರಿ ಪೀಠದ ಪ್ರಥಮ ಅಧಿಪತಿಗಳಾದದ್ದು ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಘಟ್ಟ.

  ಆದರೆ ನಂತರದ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ "ಬಾಲ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಅಥವಾ ನೈಷ್ಠಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳೇ ಆಗಿರಬೇಕು" ಎಂಬ ನಿಯಮವನ್ನು ಶಂಕರರ 'ಮಠಾಮ್ನಾಯ ಸೇತು'ವಿನಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲು ​ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ನಿರಪೇಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಜನಪಕ್ಷಪಾತದ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಕಾರಣ.

  ವಿವಾಹಿತರಾಗಿದ್ದವರು ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಪೂರ್ವಜೀವನದ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧು-ಬಳಗದ ನಂಟು ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಎಳೆಗಳು ಉಳಿಯುವ ಅಪಾಯವಿರುತ್ತದೆ.

  ಮಠಗಳು ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು, ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಕೇಂದ್ರಗಳಾದಾಗ, ಪೂರ್ವಜೀವನದ ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿಗಳು ಮಠದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸುವುದು ಸಹಜ.

 ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಸಂನ್ಯಾಸ ಪಡೆದ ನೈಷ್ಠಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕುಟುಂಬದ ಹಂಗು, ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಯ ಮೋಹ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

 ಮಠದ ಸರ್ವಸ್ವವೂ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಒಳಿತಿಗೇ ಮೀಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅದ್ವೈತ ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ 'ವಿವಿದಿಷಾ ಸಂನ್ಯಾಸ'ಕ್ಕಿಂತ 'ವಿದ್ವತ್ ಸಂನ್ಯಾಸ'ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವಿದೆ. 

 ಸಂಸಾರದ ಯಾವ ಲೇಪವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ವೇದಾಧ್ಯಯನ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಕ್ವವಾದ ಮನಸ್ಸು ಅದ್ವೈತ ತತ್ತ್ವದ ಪರಮೋಚ್ಛ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಸುಲಭ ಎಂಬುದು ಶಂಕರರ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ನಿಲುವು.

  ​ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರರ ಸಂದರ್ಭ ಅಪವಾದವಷ್ಟೇ,ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರರನ್ನು ಸಂನ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ತಂದದ್ದು ಕೇವಲ ಪೀಠ ಕೂರಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ 'ಕರ್ಮಮೀಮಾಂಸೆ'ಯನ್ನು (ಯಾಗ-ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತಿ ಎಂಬ ವಾದ) ಸೋಲಿಸಿ, 'ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗ'ವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಆ ವಾದದ ಮೇರು ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರರೇ ಅದ್ವೈತ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

 ​ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ (ವೆಂಕಟನಾಥರ) ಉದಾಹರಣೆ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ನೇರ "ಕುಲ ಪರಂಪರೆ" ಅಥವಾ ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ವಾರಸುದಾರಿಕೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ನಿಯಮವಲ್ಲಆದರೆ ಕೆಲವೊಂದು ವಾಸ್ತವಿಕ ಅಂಶಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿವೆ.

 

  ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ವಿವಾಹಿತರಾಗಿ, ಮಗನಿದ್ದ ನಂತರವೇ ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳಾದ ಸುಧೀಂದ್ರ ತೀರ್ಥರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತುರೀಯಾಶ್ರಮ (ಸಂನ್ಯಾಸ) ಪಡೆದರು. 

  ಮಾಧ್ವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿದ್ದವರು ಸಂನ್ಯಾಸ ಪಡೆಯುವುದು ನಿಷಿದ್ಧವೇನಲ್ಲ.

ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಸಂನ್ಯಾಸ ಪಡೆದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಮಗ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪೀಠ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮದ ಅಕ್ಕನ ಮಗ/ಶಿಷ್ಯರಾದ ಯಾದವೇಂದ್ರ ತೀರ್ಥರಿಗೆ ನಂತರದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. 

  ಮಾಧ್ವ ಮಠಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜ್ಞಾನ, ಯೋಗ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಡಳಿತದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಗಾಗಿ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮದ ನಿಕಟವರ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ಆಪ್ತ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿ ಬೆಳೆದುಬಂತು.

  ಆದರೆ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೇ ಆಗಿರಬೇಕು, ಮಠದ ಆಸ್ತಿ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

​ ದತ್ತ ಪಂಥ / ಅವಧೂತ ಮತ್ತು ನಾಥ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ "ಕುಲ / ರಕ್ತ ಪರಂಪರೆ"

​ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಅವಧೂತ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕವಲುಗಳಿವೆ.

 ಪರಮಹಂಸರು, ದಿಗಂಬರ ಅವಧೂತರು ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಕುಲ, ಕುಟುಂಬದ ಗಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಶಿಷ್ಯನ ತಪೋಬಲ ನೋಡಿ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ (ಉದಾ: ನೃಸಿಂಹ ಸರಸ್ವತಿಗಳು, ಸ್ವಾಮಿ ಸಮರ್ಥರು).

 ಗಾಣಗಾಪುರ, ಕುರುಪುರ, ಮಾಹುರ್ ಮುಂತಾದ ದತ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಂದಿರದ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಅರ್ಚಕತ್ವವನ್ನು 'ಪೂಜಾರಿ ವಂಶ' ಅಥವಾ 'ದೇವಸ್ಥಾನದ ರಕ್ತ ಪರಂಪರೆ' (ಕುಲ ಪರಂಪರೆ) ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 

 ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ

​ಅವಧೂತರು ಸದಾ ಸಂಚಾರಿಗಳು, ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಲ್ಲದವರು. 

  ಮಂದಿರದ ನಿತ್ಯಪೂಜೆ, ಆಚಾರ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಿರವಾದ ಕುಟುಂಬ (ಕುಟುಂಬ ಪರಂಪರೆ) ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊರುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥಾಪನಾ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

 ​ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ನಾಥ ಪಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಉಪಾಸನಾ ರಹಸ್ಯಗಳು ತಂದೆಯಿಂದ ಮಗನಿಗೆ ರಕ್ತಗತವಾಗಿ (ದೀಕ್ಷಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ) ರವಾನೆಯಾಗುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ.

​ಅದ್ವೈತ ಪರಂಪರೆ,ಮಾಧ್ವ, ರಾಘವೇಂದ್ರ ಮಠ, ಪರಂಪರೆದತ್ತ, ಅವಧೂತ  ಪರಂಪರೆ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯ ಮೂಲ ಬಹುತೇಕ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ನೈಷ್ಠಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ.

  ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಅಥವಾ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಿಂದ ಸಂನ್ಯಾಸ,ಕ್ಷೇತ್ರ ಪೂಜೆಗೆ ಕುಲ ಪರಂಪರೆ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅವಧೂತ ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆ.

ಮುಖ್ಯ ಧ್ಯೇಯ ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ ಅಖಂಡ ಭಾರತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು.

 ದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಪ್ರಸಾರ ಮತ್ತು ಮಠೀಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚಾರಗಳ ರಕ್ಷಣೆ, ನಿತ್ಯೋಪಾಸನೆ, ಕ್ಷೇತ್ರ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆ.

 ಸಂಸಾರದ ನಂಟು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಷೇಧ,ಪೂರ್ವ ಸಂಬಂಧಗಳ ತ್ಯಾಗ,ಸಂನ್ಯಾಸದ ನಂತರ ಸಂಸಾರ ತ್ಯಾಗ ಕಡ್ಡಾಯ.

 

  ಶಂಕರರು ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರರ ಮೂಲಕ "ಸಿದ್ಧಾಂತದ ದಿಗ್ವಿಜಯ" ಸಾಧಿಸಿದರು ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಿಯಮ ರೂಪಿಸುವಾಗ "ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತ ಆಡಳಿತ"ವನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನೇ ಮೂಲ ಕಡ್ಡಾಯ ನಿಯಮವನ್ನಾಗಿಸಿದರು.

#adishankaracharyaru #sringeri #mandanamishra #brahmachari #sanyasi #samsari