ಕುರು_ಕುರು_ಮಾಮ_ಆಗಿದ್ದು_ಹೇಗೆ?... #ವೈಷ್ಣವ_ಸಂಪ್ರದಾಯದ_ವಾಸು_ದೇವರು
#ಶೈವ_ಸಂಪ್ರದಾಯದ_ಸುಡುಗಾಡು_ಸಿದ್ದರು
ತೆಲುಗು ಮೂಲದ #ಸುಡುಗಾಡು_ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ #ವಾಸುದೇವ ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಮುದಾಯದವರು.
ಹಿಂದೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಇವರ ವೇಷಭೂಷಣ ಮತ್ತು ಹಾಡುವ ಶೈಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಕ್ಕಳು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ "ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ ವಸುದೇವ..." ಎಂದು ಪ್ರಾಸ ಕಟ್ಟಿ ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದುದುಂಟು.
ಇದೇ ರೀತಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸುಡುಗಾಡು ಸಿದ್ಧರಿಗೂ ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ ಎಂದು ಮಕ್ಕಳು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಬಾಷೆ ಮಕ್ಕಳು ವೈಷ್ಣವ ವಾಸುದೇವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಶೈವ ಸುಡುಗಾಡು ಸಿದ್ದರಿಗೆ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಏನು ಎಂದು ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ ನೋಡಿ ...
ಇಬ್ಬರ ವೇಷಭೂಷಣ, ಆಚರಣೆ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ.
#ಯಾರು_ಈ_ವಾಸುದೇವ?..
ವಾಸುದೇವರು ವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದವರು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪರಮ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನವಿಲುಗರಿಯ ಟೋಪಿ ಧರಿಸಿ, ಭಜನೆ ಹಾಡುತ್ತಾ, ಮನೆಮನೆಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ ಶಕುನ/ಜೋತಿಷ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇವರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯದವರು.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಊರೂರು ತಿರುಗುತ್ತಾ ಕೃಷ್ಣನ ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಶಕುನ/ಜೋತಿಷ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಎತ್ತರವಾದ ಟೋಪಿ (ಟೋಪ), ಧೋತಿ, ಕುರ್ತಾ, ಕೊರಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಾಲ (ಚಿಟಿಕೆ/ಮಂಜೀರ) ಅಥವಾ ಚಿಪ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇವರ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜೋತಿಷ್ಯ ಹೇಳುವಾಗ "ದಾನ ಪಾವಲೋ... ದೇವ್ ಕಲ್ಯಾಣ್ ಕರೇಲ್" ಎನ್ನುವ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಮಾತುಗಳಿರುತ್ತವೆ.
#ಯಾರು_ಈ_ಸುಡುಗಾಡು_ಸಿದ್ಧರು
ಶೈವ/ನಾಥ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಇವರು ಶಿವ ಮತ್ತು ರುದ್ರನ ಆರಾಧಕರು.
ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ/ತೆಲಂಗಾಣ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದು (ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು 'ಕಾಟಿಕಪಾಲುಲು' ಅಥವಾ 'ಸುಡುಗಾಟಿ ಸಿದ್ಧುಲು' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ), ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸುಡುಗಾಡು ಸಿದ್ಧರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಲೆಗೆ ರುಮಾಲು, ಮುಖಕ್ಕೆ ಭಸ್ಮ ಅಥವಾ ವಿಭೂತಿ, ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ, ಡಮರುಗ ಅಥವಾ ಬೆತ್ತ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ.
ಇವರು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಸ್ಮಶಾನಗಳ (ಸುಡುಗಾಡಿನ) ರಕ್ಷಣೆ, ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುವುದು ಅಥವಾ ಸ್ಮಶಾನದ ಪರಿಸರದಲ್ಲೇ ತಪಸ್ಸು/ಸಿದ್ಧಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳವರು.
ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ವಾಸುದೇವರು ಹಾಡು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಲಘು ಶಕುನ ಹೇಳಿದರೆ, ಸುಡುಗಾಡು ಸಿದ್ಧರು ಹಸ್ತಸಾಮುದ್ರಿಕ, ಕವಡೆ ಶಾಸ್ತ್ರ, ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರ, ದೃಷ್ಟಿ ನಿವಾರಣೆ ಮತ್ತು ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಔಷಧ ನೀಡುವ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇಬ್ಬರೂ ಊರೂರು ಅಲೆಯುವ (ಅಲೆಮಾರಿ) ಜಾನಪದ ವೃತ್ತಿಗಾಯಕರಾದರೂ, ವಾಸುದೇವರು ವೈಷ್ಣವ-ಕೃಷ್ಣ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೇರಿದವರಾದರೆ, ಸುಡುಗಾಡು ಸಿದ್ಧರು ಶೈವ-ಸ್ಮಶಾನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೇರಿದ ಬೇರೆಯೇ ಸಮುದಾಯ.
#ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ_ಸುಡುಗಾಡು_ಸಿದ್ದರನ್ನ_ಕುರು_ಕುರು_ಮಾಮ_ಎನ್ನಲು_ಕಾರಣ ...
"ಕುಡುಕುಡುಪಂಡಿ" / "ಕುಡುಕುಡುಪೆಕಾರ" ಎಂಬ ಮೂಲ ಶಬ್ದವೇ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ "ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ" ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ಇವರು ಮನೆಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಡಮರುಗ ಅಥವಾ ವಿಶೇಷವಾದ ಕಿರು ಉಡುಕೆಯನ್ನು (ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾರ ಮತ್ತು ತುದಿಗೆ ಗಂಟು ಇರುವ ಪುಟ್ಟ ಡಮರುಗ) ಹಿಡಿದು ವೇಗವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆ ಡಮರುಗದಿಂದ "ಕುಡು... ಕುಡು... ಕುಡು..." ಅಥವಾ "ಕುರು... ಕುರು..." ಎಂಬ ನಿರಂತರವಾದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸದ್ದು ಬರುತ್ತದೆ.
ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಅಲೆಮಾರಿ ಜೋತಿಷಿಗಳನ್ನು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ"ಕುಡುಕುಡುಪ್ಪೈಕಾರನ್" ಮತ್ತು ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ "ಕುಡುಕುಡುಪಂಡಿ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
"ಕುಡುಕುಡುಪ್ಪೈ" ಎಂದರೆ ಅವರು ಬಾರಿಸುವ ಆ ಸಣ್ಣ ವಾದ್ಯ.
ಕನ್ನಡದ ಗಡಿಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಈ ಸಮುದಾಯದವರು ಬಂದಾಗ, 'ಡ'ಕಾರವು 'ರ'ಕಾರವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ (ಕುಡುಕುಡು > ಕುರುಕುರು) ಅವರ ವಾದ್ಯದ ಶಬ್ದದಿಂದಲೇ ಜನ ಅವರನ್ನು "ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ" ಅಥವಾ "ಕುಡುಕುಡುಪೆ ಮಾಮ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಇವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಅಥವಾ ಮುಂಜಾನೆ ಕತ್ತಲಿರುವಾಗಲೇ ಈ ವಾದ್ಯವನ್ನು ಬಾರಿಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾರೆ.
"ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲ ಬರುತ್ತದೆ", "ಮನೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಅಥವಾ ಶಕುನ ನುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಆ ಸಣ್ಣ ಡಮರುಗದಿಂದ ಬರುವ "ಕುರು ಕುರು" ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರೇಗಿಸಲು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ "ಮಾಮ" ಎಂಬ ಸಂಬೋಧನೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇವರಿಗೆ "ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ" ಎಂಬ ಹೆಸರು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.
#ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ_ವಾಸುದೇವರನ್ನು_ಕುರುಕುರು_ಮಾಮ_ಎನ್ನಲು_ಕಾರಣ ....
ಇವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ"ಕುಡುಬುಡುಕೆ" ಕುಡುಬುಡುಕೆಯವರು ಅಥವಾ "ಕುಡುಬುಡುಕೆ ಜೋಶಿ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಮರಾಠಿ ಮತ್ತು ಗಡಿಭಾಗದ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು "ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ" ಎಂದೇ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಮರಾಠಿ ಹೆಸರು "ಕುಡುಬುಡುಕೆ ಜೋಶಿ": ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಡಮರುಗ ಹಿಡಿದು ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜನಜನಿತವಾಗಿ "ಕುಡುಬುಡುಕೆ ಜೋಶಿ" (ಕೌಸ್ತುಭ ಜೋಶಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ.
ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪುಟ್ಟ ಡಮರುಗಕ್ಕೆ "ಕುಡುಬುಡುಕೆ" ಎಂದೇ ಹೆಸರು.
ಆ ವಾದ್ಯವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ ಮರಾಠಿಯಲ್ಲೂ ಅದು ಕುಡ್-ಬುಡ್-ಕುಡ್-ಬುಡ್ ಅಥವಾ ಕುರು-ಕುರು ಎಂಬ ಸದ್ದನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು, ಅವರನ್ನು ರೇಗಿಸಲು ಅಥವಾ ಕರೆಯಲು "ಕುಡುಬುಡುಕೆ ಮಾಮಾ" ಅಥವಾ ಸುಲಭವಾಗಿ "ಕುರು ಕುರು ಮಾಮಾ" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ-ಕರ್ನಾಟಕ ಗಡಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ,ಬೆಳಗಾವಿ, ಬೀದರ್, ಕೊಲ್ಲಾಪುರ, ಸೊಲ್ಲಾಪುರ, ಸಾಂಗ್ಲಿ ಮುಂತಾದ ಗಡಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗಳು ಬೆರೆತಿರುವುದರಿಂದ, ಕನ್ನಡದ "ಕುಡುಕುಡುಪೆ / ಕುರು ಕುರು" ಮತ್ತು ಮರಾಠಿಯ "ಕುಡುಬುಡುಕೆ" ಶಬ್ದಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಲವು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲೂ "ಕುರು ಕುರು ಮಾಮ" ಎಂದೇ ಚಾಲ್ತಿಗೆ ಬಂದಿದೆ.
ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮುಂಜಾನೆ ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ಬಂದು "ಅಂಬಾಬಾಯಿ ತುಝೀ ಕೃಪಾ ಅಸೇಲ್, ಚಾಂಗ್ಲ ಹೋಯಿಲ್" (ಅಂಬಾಭವಾನಿಯ ಕೃಪೆ ಇರಲಿ, ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿದೆ) ಎಂದು ಶಕುನ ನುಡಿಯುವಾಗ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ಕುಡುಬುಡುಕೆ/ಕುರುಕುರು ವಾದ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ.
#vasudeva #sudugadusidda #kurukurumama
#vaishnava #shaiva #Kannada #marathi
Comments
Post a Comment